Fisterra

a televisión

MARÍA LADO
Lugar: Afundimento do Casón. Na Punta do Castelo. Praia do Rostro

a televisión está agora no sitio onde tiñamos a alegría da radio
puxéstema ti porque dis que así
  mentres meto  ás agachadas
  a cabeza no balde amediado de auga
podo sentir o número de baixas doutras guerras e ás veces
os mozos que pasan coas botas negras entre eles
pero eu xa son vella
miña avoa di que teño nome de vella
cando eu era pequena non tiñamos televisión
e proxectabamos nas paredes el patito feo
e la vida del pájaro carpintero
o ano que mercamos a televisión
fixo un temporal como non se recorda
chegou un barco de bidóns tóxicos á costa
e saímos na nosa televisión  na nosa propia  por iso
e era día da festa  e soubemos
que o aire dun lóstrego matara a única filla de miña avoa
   luz divina
algunhas noites tamén iamos á lacena da pastelería
e comiamos os fideos de chocolate cos que adornan os bolos
  ás agachadas   como eu fago no balde
miña avoa chamábame polo baixo luz divina
pero meus pais non mo quixeron pór.

(De Casa atlántica, casa cabaret, 2001)

Castromiñán

María Lado
Concello, Comarca ou Provincia

A Fisterra

MODESTO FRAGA
Lugar: Ermida de san Guillerme

Por anagrama levas a senda do erotismo
debuxado. No horizonte a imaxe do teu pobo:
dous fermosos seos de muller  tralos penedos
que esconden a verdade de tanta lenda viva.

Orcavella. A lenda das lendas esquecidas
que dorme no cumio, alén onde remata o Facho.
A de San Guillerme, Ara Solis e tantas outras
que levan de anagrama a senda do erotismo.

A de cidades como Dugium, terra dos pagáns,
asolagada polos mares e condenada
a ficar baixo terra pola súa teima ao mal.
Por anagrama, tamén a senda do erotismo.

Dende o Cabalo de ouro, soterrado nalgures,
até as máis fecundas lendas do culto a Venus:
din por acá os máis novos, que contan os máis vellos,
que levan de anagrama a senda do erotismo.

(De Mar de ausencias, 1999)
 

Modesto Fraga

Fisterra
Concello, Comarca ou Provincia

MAR DE FÓRA

MODESTO FRAGA
Lugar: Mar de Fóra (Fisterra)

A Segundo Moure Trillo, último xeiteiro

En Mar de Fóra
apenas se percibe a luz do día.

E o frío arde
nos tombos da mudez máis arraigada.

E todo fica estraño
e silencioso

como unha sombra
enxoita de paisaxes.

En Mar de Fóra
adoito se mesturan
as artes do tributo máis efémero:

herdanza de salitre
-a nosa-
de homes e mulleres salitrosos.

Porque levamos no silencio
o rostro e a palidez salgada do traballo.
Ese traballo inxel
de remendar nas redes máis absurdas.

En Mar de Fóra
as redes son o berce
onde aniñamos, nós,
alén da luz escura
que nos sinala o día.

Cabo Fisterra Modesto Fraga
Concello, Comarca ou Provincia

invocación á vaca de Fisterra en tempos atroces

MARILAR ALEIXANDRE
Lugar: Faro de Fisterra


atroz: de atrox, -õcis,
derivado de ater: negro
(Corominas)


oulea, vaca, oulea
chama polos teus fillos
coa túa voz tradeando espesas vagas
que concentran a tebra

oulea, vaca, oulea
nesta cerna da escuridade
cando as mouras fauces do leviatán ameazan
engulir o país
que a túa buguina mostre desde o faro
as rotas perdidas
da resistencia

ouh se fose posible
atravesar a negrume da memoria borrada
chamar polo Piloto que nos conduza
na peor das singraduras
¡Acudídeme Manuel Ponte, Foucellas!
¡Capitán do Serpent, Benito Soto!
para apurar as borras da desolación
válgannos os mortos xa que non saben
os vivos

válenos, ouh vaca
obtura co teu branco leite o atroz zume da cobiza

mais se os mortos non acoden á túa chamada
se Tomás non percorre as congostras nin Roi Xordo ha volver
se María Pita non pode opoñer valos ao alcatrán derramado
danos a mamar o teu leite
a zugar o teu sangue
e cando circulen polas nosas veas os tombos brancos
que outrora envorcaches nas Lobeiras
tomemos por fin os vivos
o temón nas mans

(inédito, lido no Faro de Fisterra, decembro 2002)

Igrexa de Santa María das Areas de Fisterra

Fisterra, Fisterra

Faro de Fisterra
Concello, Comarca ou Provincia

Fisterráns!

MANUEL CAAMAÑO DEVESA
Lugar: Antigo porto de Fisterra

 
I

Sodes os lobos do mar
c-as vosas pequenas lanchas
e conocédel-as canchas
onde as raeiras largar.
Cando salís a peixar
pol-o tempo da langosta,
recorredes tod-a costa
de Galiza e máis d-Astúreas,
pasando muitas penúreas
e sempre c-a vida esposta.
 

II

A perdel-a, ¡fisterráns!,
que sodes vos quen eu canto,
por atrevervos a tanto,
sempre unidos coma irmáns.
Dormides todos n-os plans,
baixo as tillas, na umedá;
mais esto nada será
cotexado c-ô elemento
medoño do mar ou vento
cando ruxe a tempestá.


III

Rompe a rota enlouquecida
baixo as gadoupas do Norte,
e, cara a cara c-a morte,
disputás a vosa vida,
que a podés contar perdida
se sofrís un acidente...
Eisí o dí tod-â xente
que de vos se lle oi falar:
¡Que sodes “lobos do mar”
e non têdes precedente!...

Fisterra

Manuel Caamaño Devesa
Concello, Comarca ou Provincia